Familieboom

De lijfspreuk van het Gedenkbos:

Een boom planten is
Een blijk van vertrouwen in de aarde
Een daad van hoop op de toekomst,
Een daad van naastenliefde
Jegens de toekomstige geslachten
Die van zijn vruchten zullen genieten
Wanneer wij er niet meer zijn

Louis Mercier (1740-1814)

*****
Spreuken en oneliners

De appel valt niet ver van de boom

De oogappel valt niet ver van de stamboom

Het ei valt niet ver van de kip 

'E fructu arbor cognoscitur'
(Aan de vruchten herkent men de boom)

*****

Venice - The Family Tree

Branches in the wind
Still standing here together
One more storm to weather
We'll get through it yet
So we're gathered here
Holding on to each other
To let go of another one we won't forget

Now as we say goodbye
To one of our own
We may be lonely
But we're not alone
Though the leaves will fall
And the tears will flow
May it always comfort us to know
The family tree will always grow

Father down to son, mother to daughter
Thicker than water, we are made of this
From the Earth we rise
To the Earth returning
We'll keep a candle burning
For the ones we'll miss

And when we say goodbye
To one of our own
We may be lonely
But we're not alone
Though the leaves will fall
And the tears will flow
May it always comfort us to know
The family tree will always grow
It's stronger than the wind can blow
The family tree will always grow

De Nederlandse vertaling
De familieboom
Takken in de wind, nog altijd hier bij elkaar,
Al stormt het hard, we redden het.
Dus zijn we hier samen, elkaar vasthoudend,
Om een van ons te laten gaan, een die we niet zullen vergeten. 

Nu we een van de onzen gedag zeggen,
zijn we wellicht eenzaam, maar niet alleen.
Hoewel de bladeren vallen en de tranen vloeien
is het altijd een troost dat we weten: 
de familieboom zal altijd groeien. 

Van vader op zoon, van moeder op dochter
Steviger dan water komen we uit hen voort
Uit de aarde ontstaan we en keren we weer terug,
We houden de kaars brandend voor diegene die we zullen missen 

Nu we een van de onzen gedag zeggen
Zijn we wellicht eenzaam, maar niet alleen
Hoewel de bladeren vallen en de tranen vloeien
kan het ons altijd troosten dat we weten: 
de familieboom zal altijd groeien.
Sterker dan de wind: 
De familieboom zal altijd groeien 

*****

Stamboom 
Bomen hebben wortels
blad en tak en stam.
Bomen groeien langzaam
en hun weg is lang.
Hun wortels vinden voedsel
in de aarde, sap.
De stam die geeft het door aan
vrucht en blad en tak.
Mensen hebben wortels
in het verleden ver.
Vinden daar hun oorsprong
komen langzaam her.
Mensen geven leven
aan hun takken door.
Nieuwe mensen leven:
zo gaat het steeds maar voort.
Bomen kunnen nooit
zonder grond bestaan.
Raken ze ontworteld
is het snel met hen gedaan.
Mensen zijn als bomen
leven niet alleen.
Zonder grond en wortels
leeft geen mens, niet één.

*****


De bomen hebben wortels,
de bomen mogen stevig staan
maar mensen moeten verder gaan.
De bomen hebben wortels
Maar mensen gaan voorbij. 
Huub Oosterhuis

*****

De Stamboom 

Als je aan een boom zou vragen: 
hé boom, sta jij nou graag alleen? 
Dan zou hij, denk ik zeggen: 
geef mij maar boompjes om me heen. 
Zou je aan je vader vragen : 
hé vader, sta jij graag alleen? 
Dan zou hij, denk ik zeggen: 
geef mij maar mensen om me heen. 

Als je aan een boom zou vragen: 
aan wie geef jij het leven door? 
Dan zou hij, denk ik zeggen: 
daar heb ik nou mijn takken voor. 

Zou je aan je moeder vragen 
aan wie geef jij het leven door? 
Dan zou ze, denk ik zeggen: 
ja kijk, daar heb ik jou nou voor. 

Zou je aan oma vragen: 
jouw leven, waar komt dat vandaan 
Dan zou ze, denk ik zeggen: 
van oma's die niet meer bestaan. 

Dus bomen zijn als mensen: 
geen van twee staat graag alleen; 
in kinderen en takken, 
zo groeit er leven om hen heen. 

Jij, je vader en je moeder, 
dat is een soort van levensboom; 
die tak een eindje verder, 
dat is een tante of een oom. 

Maar die opa's en die oma's 
die jaren terug gestorven zijn? 
Ja kijk, ik zal maar zeggen 
dat zullen wel de wortels zijn. 

Bron: wvermaas.nl


De treurwilg 

De treurwilg regent katjes
Majestueus reikt zij haar takken uit
met aan het einde hangende sluiers
die haar in een lichtgroen waas hullen.

En door die sluiers heen 
zie ik een beeld oplichten 
waarin wij leven als deze wilg:
rustig staand in onze ware kracht,
een groene wereld dromend, 
uitreikend naar elkaar. 

Bron:www.krokuscreatie.nl Mirjam van Zweeden

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now